Tímabundin landfesting

Tímabundin landfesting:

Tímabundiðjörð akkerier almennt notað í byggingariðnaði sem hluti af varðveislukerfi þegar grafið er á lóð til að koma í veg fyrir að uppgröftur veggurinn hrynji. Þegar uppgröfturinn heldur áfram, tímabundiðakkerieru settar upp á u.þ.b. þriggja metra fresti með því að bora í umgerð berggrunnsins og fúga háspennustrengjafestingar í stöðu.

Tímabundin akkeri eru hönnuð til að vera á sínum stað þar til uppbyggingin sjálf getur staðið undir uppgreftrinum. Þegar þetta hefur gerst eru tímabundnu akkerin venjulega „stressuð“ sem þýðir að þau veita ekki lengur stuðning og akkerishausarnir fjarlægðir.

Í tímabundinni jarðfestingu kjallaraveggja eru holur boraðar með snúnings- eða slagtækni með eða án hlífðar og ber vírstrengur er fúgaður inn í holuna. Venjulega er akkerið síðan spennt og læst við höfuðplötu. Þegar kjallaraplöturnar eru fullgerðar eru bráðabirgðafestingarnar losaðar, kubbar og plötur fjarlægðar og plástraðar á vegginn. Ef nauðsyn krefur má fjarlægja þau alveg.